Galdera hau adituentzat zentzugabea iruditu daitekeen arren, mantenimendu teknikarien artean, agian formakuntza mekanikoago edota beste espezializazio batzuetatik etortzeagatik, zalantza honekin egin izan dugu topo askotan.
Polimetro bat hainbat magnitude neurtzeko gai da, horien artean erresistentzia elektrikoa, zeinaren unitatea ohmetan ematen den. Bere funtzionamendua, erresistentziak neurtzeko zehazki, barruko pila baten eraginez lortzen da (volt gutxikoa), eta horri esker korronte bat zirkularazten da neurtu beharreko erresistentzian barrena, eroalea izan, edo bobinatua, bestela. Ohmetan lortzen den balioa eroale horrek bere baitatik korrontea igarotzeari egiten dion erresistentzia elektrikoari dagokio, eta handitu egingo da bere luzeraren eta sekzioaren arabera.
Horrez gain, Megohmetroa, beharbada Megger moduan ezagunagoa, eskuarki gorputz isolatu baten erresistentzia neurtzeko erabili ohi da. Funtzionatzeko, korronte zuzeneko generadore bat edo pila bat erabiltzen du, eta horiek, zirkuitu elektronikoen laguntzarekin, gaitasuna dute irteeran 5.000 V arteko tentsioko balioak sortzeko (gailuaren modeloaren arabera). Saiakuntzatik lortzen diren emaitzak, ohmetan emanda, elementu isolatu batek elementu aktibo edo eroale bati buruz aurkezten duen isolamenduarekiko erresistentziari dagozkio.
Bi gailuen artean nolabaiteko antza dagoen arren, isolamendu baten erresistentzia Megger (edo antzeko batekin) batekin egiten da arbitrarioki baten bidez egiten da; horrek oso tentsio handia sortzeko ahalmena du, eta, ondorioz, estres une bat gertatzen da isolamenduan (polimetro batek ez du hori egiteko ahalmenik). Isolamendu perfektu eta zulaezinik ez dagoenez, korronte txiki batek zirkulatu du bere baitan eta, hori neurtuta, isolamenduaren erresistentziaren balioa zehazten da, ohmetan emanda (Ohmen Lege errazean oinarrituta, R= V / I), eskuarki Mega edo are Tera Ohmetan.
Ondorioz, polimetro batek eroale (bobina) baten erresistentzia elektrikoa neurtzen du, eta Megger batek multzo isolatu batek isolamenduarekiko duen erresistentzia (bi bobina masarekiko), eta hori polimetro batek ezin du egin.
…Zergatik esaten da Meggerren saiakuntza “suntsitzailea” dela.
Berez, ez du zertan izan.
Isolamendu batek daukan zurruntasun dielektrikoari esker, motor batek funtzionatzeko behar dituen tentsio nominalak baino askoz handiagoak jasan ahal izango ditu. Meggerren saiakuntzan, motorrari 1.000 V-eko tentsio bat ezartzen zaio (normalean, motorraren ezaugarrien arabera), denbora tarte labur batean. Bestela esanda, isolamenduaren ezaugarri dielektrikoak muturreraino eramaten ditu, baina hondatu gabe.
Isolamendua egoera onean badago, saiakuntzan ezarritako tentsioa lasai jasateko gai izango da. Aitzitik, isolamendua hondatuta edo zulatuta badago, ezarritako tentsioa azkenean isolamendua zulatuko du, eta hondatu edo suntsitu dezake.
… Zergatik esaten da Bakerren saiakuntza “ez dela suntsitzailea.
Bakerren tresnak motor elektrikoen harilkatuetan akatsak detektatu eta ebaluatzea ahalbidetzen du. Bere funtzionamenduaren oinarrian dago pultsu bidezko tentsio bat sortzea (oso pultsu laburrak), motorraren harilkatuetan sartuta. Pultsu baten eta bestearen artean, harilkatuko bobinek induktantzia moduan erreakzionatzen dute (pultsuaren maiztasunaren arabera), eta seinale senoidal pixka bat deformatua ematen dute. Bobina bakoitzak bere erreakzio propioa dauka eta, ondorioz, lortzen den seinalea ere berezia izango da. Bi seinaleak alderatuta egiaztatzen da bobinak berdin-berdinak diren, eta elkarren artean ez dagoela deribaziorik ere egiaztatzen da (fase desberdinetako espiren artean edo motorreko fase bereko espiren artean).
Ezarritako tentsioa pultsutan ezartzen denez, bobinaketetako isolamenduek oso ondo jasan dezakete.
… Zurruntasun dielektrikoaren proba, Meggerra edo Txinparta neurgailua?
Elementu isolatu bateko isolatzailea egokia den egiaztatzeko, hau da, zurruntasun dielektrikoa behar bezain altua den ikusteko, nahikoa litzateke zurruntasun dielektrikoa neurtzeko gailu edo txinparta neurgailu bat erabiltzea.
Bere funtzionamenduaren oinarrian tentsio doigarri bat sartzen zaie (1.000 V-etik aurrera normalean) elkarren artean isolatuta dauden elementu guztiei (estatoreko txapa magnetikoak eta bobinaketak, adibidez), aztertzeko nolako portaera duten funtzionamendu nominalarena baino tentsio handiagoarekin. Isolamendua egoera onean badago, hau da, zurruntasun dielektrikoa handia bada, saiakuntza ongi aterako da. Aldiz, isolamendua akatsik balego, eroaleen arteko kontaktuagatik edo eroale baten eta txaparen arteko kontaktuagatik “txinpartak” aterako lirateke (eta zirkuitulabur bat eragin).
Meggerrarekin saiakuntza egitean, isolamenduaren egoera egiaztatzeaz gain, hau da, zurruntasun dielektrikoa egokia dela egiaztatzeaz gain, isolamendu horrek korrontea pasatzearekiko erresistentziaren balioa ere zehaztuko litzateke, ohmetan.
BT motor elektrikoen isolamendu neurketari buruzko informazio gehiago hemen